یاد باد آن روزگاران یاد باد
سلامی به گرمی و طراوت روزهای آغازین حیات وبلاگ به تمام کتابداران محترم دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز .
کتابداران دانشگاهی که اولین منادی دانائی و تعلیم در جهان بوده و خامه تاریخ مدام خاک درگاهش را به نشانه افتخار سرمه ی دیدگانش نموده است و دانش نگاران تاریخ همیشه لوح زرین دانایی را با جندی شاپور بنا نهاده اند.
در سپیده دم زایش این وبلاگ موج خروشان و زاینده مطالب شما کتابداران فرهیخته مجال ویراستاری و بازنگری را از خدمتگزاران وبلاگ سلب کرده بود و چنان مسندی در بین جامعه متخصصین کتابداری یافته بود (جایگاهش هنوز محفوظ است)که به کرات شاهد بر استناد و معرفی این وبلاگ نوخاسته درجامعه علمی بودیم ولی ندانم چه پیش آمد که این عطش ناب فروکش کرد و چشمان غواصان بحر دانایی را در وادی انتظاری مبهم و طولانی باقی گذاشت.
بیایید بذر های دانایی خویش را در کشتزار اجتماع بپاشانیم و دراین باب ذره ای خساست و هراس بخود راه ندهیم چرا که تنها بذری که نیاز به مراقبت زارع ندارد ودیگران زمینه رشد وباروری آن را فراهم میکنند چه زارع در حیات باشد چه نباشد بذر اندیشه است .
خداوند در دامن هر انسانی بذر هایی قرار داده است که دیگران هرگز مثال آنرا ندیده اند ونشنیده اند پس لحظه ای درنگ نکنیم و بنشانه قدرشناسی و سپاسگزاری از خداوند منان بیایید بذز های دانایی خویش را در اختیار همنوعان خود قرار دهیم تا اگر خود نیز نمیخواهیم یا نمیتوانیم یا فرصت استفاده از آنهارا پیدا نمیکنیم دیگران از این اندیشه ها بهره مند گردند.
نشر اندیشه عامل زایش اندیشه است واین رسالت هر انسانی است.دانش آنگاه که از حصار "من" در آید در بی نهایت جاودان خواهد ماند.
پس همکاران عزیز و گرانمایه بذل اندیشه های تازه و با طراوت خود را ازین احتماع مشتاق وبلاگتان دریغ ندارید و همت فرمائید تا همیشه بوی طراوت و تازگی در این محمل اندیشه جاری باشد.
با تشکر وسپاس بیکران
