پندهای از بزرگان ایرانی
1- سنگی که تاب ضربههای تیشه را ندارد، تندیسی زیبا نخواهد شد؛ از زخم تیشه خسته مشو که وجودت شایسته تندیسی زیباست: زرتشت
2- عفو كردن در قدرت، نشانهي دليري است: بزرگمهر
3- شمشيرهاى ما مرزها را مىگشايد و دانش و فرهنگ ما، قلبها و مغزها را تسخير مىکند:شاپور دوم ساساني
4- الهی بساز کار من، منگر به کردار من؛ جز فضل تو پناهم نیست، بگیر دست من: خواجه عبداله انصاری
۲- گاه ميشود كه در جستوجوي يك خوشبختي خيالي برميآييم و خود را گرفتار هزاران مصيبت واقعي مينماييم: ابوالعلامعري
۳- حيات عبارت از جنبش و فعاليت است: ملكالشعرا بهار
۴- كسی را فریب مده تا دردمند نشوی: زرتشت
۵- تعصب چشمهای بینا را كور میكند و گوشهای شنوا را كر میسازد و هركس را به باوری وادار میكند كه خرد و دانش آن را گواهی ندهد: خوارزمی
۶- بزرگ است خدایی كه شادی را برای مردم آفرید: خشایارشاه